توسعه تاریخی کابل های کواکسیال

توسعه کابل‌های کواکسیال عمدتاً به چهار نسل تقسیم می‌شود: نسل اول در اواسط قرن-19 از پلی اتیلن به عنوان یک محیط عایق جامد استفاده کردند. نسل دوم استفاده از مواد پلی اتیلن فوم شده شیمیایی به عنوان یک محیط عایق است. نسل سوم از مواد PE سوراخ طولی هسته ریشه نیلوفر آبی به عنوان محیط عایق است. نسل چهارم استفاده از مواد پلی اتیلن فوم شده فیزیکی به عنوان محیط عایق است. با توجه به ساختار، کابل های کواکسیال را می توان به: کابل های کواکسیال نشتی، کابل های کواکسیال چند هسته ای، کابل های کواکسیال با قطر ریز و کابل های کواکسیال پیچیده تقسیم کرد.

توسعه صنعت کابل های کواکسیال دستخوش یک سری تغییرات شده است. با ورود صنعت الکترونیک جهانی به اوج خود در سال 2000، به عنوان بخشی از صنعت الکترونیک، اندازه بازار کابل های کواکسیال نیز به اوج تاریخی رسیده است. در سه سال بعد، با ورود نرخ رشد اقتصاد جهانی به پایین، صنعت کابل کواکسیال نیز با انقباض تقاضای پایین دستی وارد رکود شد و تا نیمه دوم سال 2003 علائمی از بهبود نشان نداد. از سال 2004، جهان صنعت کابل کواکسیال وارد دور جدیدی از رشد شده است. با گسترش مستمر پوشش سیگنال ارتباطات سیار، گسترش تعداد ایستگاه های پایه و بهبود مستمر نیاز سیگنال تلفن همراه در زمینه های حمل و نقل، انرژی، پزشکی و سایر زمینه ها، چشم انداز توسعه بازار صنعت کابل کواکسیال RF جهانی همچنان وجود دارد. امیدوار کننده